Kształtowanie się wschodniej granicy Polski, 1918-1920

Polecane strony: The North Face pokoje warszawa Sekty, new age, fałszywi prorocy, niebezpieczne ruchy religijne

Granica wschodnia Polski miała przebiegać na linii Bugu. Każdy naród miał prawo do tworzenia własnego państwa, więc Polacy nie zgadzali się na takie właśnie granice. Uważano, że Polska powinna odrodzić się w granicach sprzed roku 1772. W okresie wojny wytworzyły się dwie wizje dotyczące granic: federacyjna (związkowa) z Józefem Piłsudskim na czele, oraz inkorporacyjna (przyłączeniowa) którą zarządzał Roman Dmowski. Wizja federacyjna zakładała połączenie się Polski z Litwą i Białorusią oraz utrzymywanie dobrych stosunków z Ukrainą. Wizja inkorporacyjna natomiast propagowała włączenie do Polski zachodniej Litwy, zachodniej Białorusi i zachodniej Ukrainy. 28 czerwca została ustalona granica etniczna Curzona, co wywołało sprzeciw Polaków, ponieważ na Litwie i Białorusi również mieszkało dużo ludzi z Polski. Piłsudski bał się marszu czerwonej rewolucji, grożącego utratą wolności i suwerenności, oraz wprowadzeniem totalitaryzmu. W 1919 roku rozpoczęła się ofensywa w kierunku Ukrainy, która doszła aż do Kijowa, nastąpiło porozumienie między Piłsudskim a atamanem Pellurą. W 1920 r. miały miejsce trzy ważne bitwy – pod Wólką Radzymińską, Osnową i Zielonką – zakończone polskimi sukcesami, obroniły one Warszawę. Rosyjskie wojska zostały zepchnięte z ziem polskich, doszły pod Zamość. Ostateczna ich klęska nastąpiła 15 sierpnia 1920 pod Komarowem. 19 marca 1921 roku miał miejsce traktat ryski, który kończył wojnę polsko-bolszewicką, i jednocześnie ustalał nowe granice Polski. Granica ta została ustalona wzdłuż rzek Dzisna, Odrzyca, Słucz i Zbrucz i wydłużona o 200 km, rok później do Polski przyłączono obwód mileński.

Strony, które warto odwiedzić: Najlepsza agencja pr poznań w Wielkopolsce psychoterapia warszawa doradztwo personalne